دیدگاه های سید

دو سالی می شد که منتظر این لحظه بود...

انتظار ... انتظار ... چیزیه که نفسا آزار دهنده است حالا اگه واسه یه اتفاق بد

باشه که دیگه واویلا...

بالاخره اون اتفاق افتاد بالاخره مادرش در مقابل سرطان لعنتی شکست خورد

رفت... به همین سادگی!

نمی دونم حضور ما در کنارش چقدر تسکینش میداد

هر کدوممون رو که می دید خودش رو تو بغلمون رها می کرد

شاید داشت امتحان می کرد

می خواست ببینه چه قدر فرق داره آغوش مادرش با بقیه

می خواست امتحان کنه دنیا بدون اغوش مادر چه قدر بی رنگ و بوست؟

فکر نکنم به نتایج خوبی رسیده باشه

این بزرگترین نعمتی بود که دیگه نداشت

اشکاش سرازیر میشد و آغوشمون رو رها می کرد

این سخت ترین امتحان دنیاست

سخت ترین

خدایا صبرش بده!